...ama ben sizi nasıl da kırılgan nasıl da kendiliğinden sessiz ve kimsesiz sevmiştim... Mevsimlerden bahar, kuşlardan serçe, çiçeklerden papatya, renklerden beyazdınız. Ben sizi içimde geç kalmış cümlelerin telaşıyla ve merdivenleri üçer beşer çıkmanın coşkusuyla sevmiştim. Ama ben sizi son istasyonlar gibi gibi sevmiştim.