Düşsen de yaranın dilinden anlamayacak kimselerin yanında yaranı gösterme, acını belli etme. Dişi kıran, pirince en çok benzeyen beyaz taştır ve o beyaz taşlara dikkat et."
Dünya dediğin bir çilehane. Herkesin imtihanı türlü türlü. Bir bakıyorsun, senin düşlediğin hayatı yaşadığını zannettiğin insanların hiç tahmin etmediğin, ben olsam dayanamazdım dediğin acıları var. İnsan sadece kendi imtihanını büyütüyor gözünde, en dayanılmazı benimki zannediyor.
Köklerini hissetmeye, küçücük bir çocuktan hayatının sonuna gelmiş bir ihtiyara kadar herkes ihtiyaç duyuyor. Bir yere ait olmak hissi insan ruhunu en çok teskin eden duygulardan biri. Yalnızlık ve köksüzlük ise çağımızda insanlara musallat olan en yıkıcı duygulardan ikisi.