"Yaş ilerledikçe farkedilen şey sadece özel ve seçme insanlarla görüşmek isteyişim, zamanın kıymetli oluşu" bugün bu yazıyı okudum, o kadar haklı ki bi zamana kadar fazlasıyla tahammül etmiş, esneklik göstermiş, affetmiş oluyoruz, sonra da buna gerek olmadığı ve değerli ve önemli de olmadığını farkediyoruz. Zamanını, enerjisini feda ederken çok daha tasarruflu oluyor insan, kapı açık değil aralık sadece anlam katan ve iyi hissettiren bağlara