Maslow' un ihtiyaçlar hiyerarşisinde "ait olma ve sevgi ihtiyacı" basamağında tekerleğin içindeki fare gibiyim.
Ama en üst basamak olan "kendini gerçekleştirme" diye bir basamak olduğunu zannedemiyorum şu andaki mevcudiyetimle. Ancak insanın kendi yarattığı bir illüzyon olabilir "Ben gerçekleştim." demek. Tamamım demesek bile ben, beni tatmin edecek düzeyde bir konumdayım olabilir bu, ama insan varoluş olarak mutlak bir tatminde olamazmış gibi geliyor, o tatmin sadece şu anda hissettiğin bir tatmin olabilir gibi. Bu zaten insan doğasına aykırı, ulaşılmaz zannedip elde ettiğimiz ve bu sefer artık tamamız deyip çok şeyin değerinin azalması, önemsizleşmesi…
"Ait olma ve sevgi ihtiyacı" basamağının bir üst basamağı "değer ihtiyaçları" basamağı benim için maalesefki zırva. Kim tarafından, nasıl bir insan tarafından değer gördüğünün bir değeri var bu basamakta. Büyük toplulukların siyasilere tapıyor olmasının nasıl bir değeri olabilir?
Şuna bakmalı bence değer ihtiyacında; sahip olduğun tüm güç ( statü, para, çok para, daha çok para, güzellik,yakışıklılık, düzgün bir karakter diyemiyorum maalesef zayıflık belirtisi güçten ziyade) hepsi şöyle üzerinden sıyrılsa önceki durumla arasındaki korelasyon, üstel azalış (Görece güçlü olduğun durumda gördüğün değerden, görece zayıf olduğun durumda gördüğün değere doğru) mı olur acaba? Ama bence bu sıyrılmadan sonra bir insan bile kalmışsa kişinin değer ihtiyacını karşılar.( Tabii ki optimistim.)
Ama yine de hayattaki en kutsalın öylesi, tertemiz sevilmek olduğuna inanıyorum. Bunu da daha çok aynı türden canlılar arasında nadir görüyoruz bence.( İnsan hayvan ilişkilerinde bu kutsal sayıca nadirden daha fazla.)
Nadir gördüğümüz kısmın içindeki büyük oranlı kısımda bence, annenin ya da babanın bebek ile ilişkisi olabilir. Tabii