Bazen her şeyi kaçırmış gibi hissediyor insan... Zor geliyor, bir sancı... Bazı şeyler için sürekli kendini suçluyor. Hem insana ihtiyacı var, hem de kendini bu kadar sakınıyor herkesten... Ne kadar doğru bilinmez, hiç sevmemiş gibi, bencil, herkesten uzaklaşıyor. Sonunda yine yalnız işte, çünkü olmayacağını bildiği şeylerin peşinden koşuyor... Bir tarafta incineceği korkusu, diğer tarafta inciteceği. Sonunda payına her ikisi de düşüyor...