Sanmak insanı ziyan eder.
_Çünkü insan çoğu zaman gerçeği değil, kalbinin korkularını sanır. Bir bakışı hüküm zanneder, bir_ _suskunluğu veda. Oysa bilmediği nice hakikat vardır. Sanmak,_ _bekleyeni yorar; sormadan kırar, anlamadan küstürür. En çok da kalbi incitir… Ziyan bazen kaybetmek değil, hiç_ _kaybetmemişken vazgeçmektir._
> Seyâhi kelâm
Elime bir mandalina alıyorum ve birden , yemek yemeyi tümüyle bırakmadan önce, bir dilimini acı içinde yediği son meyve olduğunu hatırlıyorum. Ve mandalina artık sadece mandalina değil...