'... işe gitmelerine, yemek yemelerine ve her zamanki sosyal yaşantılarını sürdürmelerine rağmen yaşamayı bırakmış nice insan tanımıştım. Her şeyi otomatiğe bağlamış halde yapıyor, geçen her günün içinde saklı sihri göremiyor, bir an olsun durup yaşamın mucizesini düşünemiyor, bir sonraki dakikalarının bu gezegende geçirecekleri son dakika olabileceğini fark edemiyorlardı.'
'Kimse tasalarında yalnız değildir; daima aynı şekilde düşünen, sevinen yada acı çeken başka birileri vardır, bize karşımızdaki engelleri göğüslemek için gereken gücü veren de budur.'