"Ben neden senden kaçınacakmışım? Her zamanki gibi gittiğim yoldan gideceğim. Yolumun üzerinde değilsen seninle görüşecek değilim, yolumun üzerinde durursan görüşürüz."
"Anneler ve babalar, çocuklarından çok şey isterler. Bunlar gerçekleşmeyince de sıradanlığı isterler. Bunun temel bir öğe olduğunu düşünürler. Gelgelelim sıradanlık, aslında gerçekleştirilmesi en zor olan niteliklerden biridir."
"... Korkunç bir şekilde ölüp giden yakınlarının cenazeleri önünde duranların yaptıkları bedensel hareketler ve yüz ifadeleri eşliğinde benim dışımda herkes ağlıyordu... "
"Annem herşeyin sırf benim için olduğunu söylerdi yani başka bir deyişle, buna 'sevgi' diyordu. Ama bana göre bu, annemin üzülmemek adına çırpınışlarıydı. Anneme göre sevgi, yaş dolu gözlerle bana bakarak bu durumda böyle şu durumda şöyle yapman gerekir deyip vara yoğa fırça çekmekten başka bir şey değildi. Eğer bu sevgiyse, hiç sevmemek ya da hiç sevilmemek daha iyi değil midir? Elbette bunu söylemedim. Bunu, annemin davranış öğretilerinden 'Çok dürüst konuşursan karşındakini üzersin.' düsturunu dilimde tüy bitecek derecede ezberlememe borçluyum."
"Genelde öylece, sessiz sedasız durmam bile yeterliydi. Çünkü öfkelenmem gereken yerde sessiz kalırsam sabırlı, gülmem gereken yerde kendimi tutarsam ölçülü, ağlamam gereken yerde de suskun durursam güçlü sayılıyordum."