Mahmut Sami Durmaz
@Bm38
Reklam
İslam tarihinin hiç bir döneminde savaş nidasi olan ''Allahu-Ekber''e fikri sahada olan ihtiyaç bugünkü kadar hissedilmemiştir.
Cemile kaçarken haklı gösterilmek için her ortam oluşturulmuş . Sanki yazar Cemile'yi haklı çıkarmak için zorlamış .
Kaçtığı kişiyle sonrası anlatilmazken, kalsaydı kaçtığı kocasından neler çekeceği , ne eziyetler duyacağını , kocasının öküzlüğünü ve bir çok şey okura düşündürüldü.
Peki hayat böyle mı?
Insanlar kaçtığı insanlarla mutlu olabiliyorlar mı???
İdam !
Son Gün...
Aslında hepimiz idam olacağımız günü bekliyoruz.
Kimimiz saatini tarihini biliyor, kimimiz ise bu bilgiye vakıf değil.
Yanı kısacası öleceğiz.
Şimdi kitapta ilginç olan şey,
Mahkumun suçunun bahsedilmemesi. Mahkuma acımamızın bence ilk sebebi suçunu bilmeyisimiz.
Burda soru şu suçunu bilsek idama karşı çıkarmaydım?
Suçu bilseydik idami isterdik. Mahkum da zaten büyük bir suç işlediğini ve ölümü hakettiğini kitabın içinde zikrediyor.
Ben empati yapmak yerine işlediği suçu merak ettim .
Tecavüzcü muydu?
Yoksa Hırsız mı?
Ya da bir katil mı?
Eğer bunun gibi suçlardan dolayı mahkum ise işte her şey değişecek.
Çünkü arkada kalan çocuğu üzerinden empati yapılmasını isteyen mahkum öldürdüğü ya da tecavüz ettiği kişinin ardindakileri unutmuş olmalı.
Bence idam olmalı ama idamdan önce adalet tesis edilmeli .
Insanın değeri, kıymeti genç nesile anlatılıp bunun devamlılığı sağlanmalı.