Heval demek bazen ana,bazen abi,bazen bacı,bazen baba,bazen kardeş ve bazen mücadelemizde çokça görüldüğü gibi birbirinin yerine ölüme gitmek demektir. Kendi arkadaşının önüne ölüme atmak demektir.
Heval ağırlığı çok ama çok olan sözcüktür bizde.
Bu dağlarda,vadilerde hiçbir engel olmaksızın özgürce yaşamak gibisi yoktu. Bütün duygular o denli birbirine yakındı ki,bir gün yas sonraki gün sevinç yaşanırdı. Hiç beklemediğin bir anda bir gurup ayrılır başka bir alana gider ,onun derin hüznünü yaşardın sonra bir bakmışsın başka bir gurupla karşılaşmışsın..
Hiç görmediğin farklı bir alandasın,onun heyecanını yaşardın. Zorlu ama bir o kadar da süprizlerle dolu bunalanda neyin ne zaman başına geleceğini aslla kestiremezdin. Yaşanan her olayın bir sonraki olaya neden olsun diye yaşandığı duygusuna kapılırdın…
Ülkemi senden çok sevdiğimi düşünme çünkü ben ülkemi sevdikçe seni sevmenin anlamını daha iyi bildim ve her annenin bir ülke olduğunu da ülkemiz. Özgür olsaydı bunca ölüme gözyaşına ayrılığa gerek kalmayacaktı.
Zeynel(Awreş)