BU İNCELEMEDE SPOİ VARDIR!!!!
Bu serinin 3.kitabı ve artık iyice içine daldık. Kitabın tüm karakterleri yavaş yavaş yer almaya başladı. Okuduğum süreçte kitabın evrenine daldım rüyalarımda evrenin içinde onlara yardım etmeye çalışıyordum. Cinder, Thorne arkadaşlarımdı o kadar büyüleyici bir evren. Tek diyebileceğim okuyun ve bu evrene dalın. Sanki çocuk ben yanımda oturuyor ve birlikte okuyoruz hem de hiç sıkılmadan şimdi Levana'nın kitabına başlayacağım Levana'nın neler yaşadığını anlatıyor ama hikayeye devam etmeyeceğim için biraz canım sıkkın bir an önce Levana'nın kitabını bitirip Winter'a başlamak istiyorum. Kitabın sonunda Winter'dan bahsedilen yerde daha kitabını okumadan hikayesi ilgimi çeken Winter oldu onu da okuduktan sonra düşüncelerimi paylaşıcam
"Belki işini kaybettiğin için sinirlisindir ve Ami'de olup sende olmayan her şeye karşı öfkeyle yaklaşmak gibi bir alışkanlığın olduğundan bir şeylere objektif bakamıyorsundur."
Kitap aşırı akıcıydı 4 saatte bitti. Her şey iyi güzel ama sonra Olive'e denenler aşırı geçiştirilmiş. Kız yıllarca ikizinin gölgesinde kalmış ve Mia'ya gerçekleri söylediğinde eşine inanmak için ağzına geleni söyledi, yıllardır problem olarak gördüğü noktadan vurdu. Sonra gerçekleri öğrenince Olive anında affetti ne bir özür ne başka bir şey, tamam aile et tırnaktan ayrılmaz ikiz affedebilmesini anlarım. Ama Ethan da aynı şeyi yaptı.(Alıntı olarak paylaştım) Bunları söyledikten sonra kuru özür kendince jest hazırladı ve Olive yine affetti. Yani Ethan karakteri baştan sona aşırı tatlı bir karakterken şu alıntıdan sonra gözümden düştü ve toparlayamadı çünkü dediklerine dair bir açıklamadı bulunmadı o an canını yakmak için kinle söyledi her şeyi. Sona da Ethan'ın ağzından koymuşlar sanırım toparlamak için ama bana kalırsa o baştaki büyü bozuldu. Ya Olive gerçekten saf bir karakter ya da ben kin tutan biriyim ;). Genel olarak dili akıcı keyifli kafa yormayan bir kitaptı.