"Bir zaman birimiydi yanılmıyorsam.
Ve yanılmıyorsam yalnız insanların,
Kahvaltı edip ağladıkları pazar sabahları yokmuş o zaman.
Mesela o zamanlar
Mutsuz olduğunda insanlar,
Yok olurmuş bazı dakikalar."
"Bir zamanlar kendimi,
Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım.
Kaç metredir benim yokluğum?
Benden sonra çok var sanmıştım.
Benim yokluğumdan dünyaya,
Bir elbise çıkar sanmıştım.
Sonunda ben de alıştım.
Ah...dedim sonra,
Ah!"