Kübra Nur Koç
@Bookbird
Bu insanlar öylesine sindirilmişti ve bu tür adamların onlara neler yapabileceğine dair öyle uzun bir tarihsel sürece yayılan acı tecrübelere sahiplerdi ki, kimse ne sesini çıkarabildi, ne elini oynatabildi, ne de gözünü yerden kaldırabildi.
Sayfa 142
Reklam
"Şahsen hayattaki en büyük arzum bu dünyaya ait olduğumu tamamen unutmak. Bu dünyada bana yarayacak -şu şarap hariç- bir şey yok; bende de dünyaya yarayacak bir şey yok zaten.
Sayfa 106
Ölüm ki Doğa'daki her derde devaydı; neden aynı şey Yasalar için de geçerli olmasındı?
Sayfa 67
Sesin insanın yüreğini parçalayan yanı, uzun süreli bir yalnızlık ve terk edilmişlikten kaynaklanıyor olmasıydı. Adeta çok, çok eskiden çıkarılmış bir sesin en son cılız yankısıydı.
Sayfa 49
An gelecek, o bölgede yaşayan korkuluk kılıklı baldırı çıplaklar, işsizlik ve açlıktan o fenerciyi öyle uzun zaman izleyrceklerdi ki yöntemini kavrayıp gelistirecekler, kendi karanlıkların aydınlatabilmek için bu makaralı iplere adam asacaklardı.
Sayfa 39