Kübra Nur Koç
@Bookbird
Unutursunuz. Hayat böyle. Zamanla her şey siliniyor. Anılar köreliyor, acılar diniyor.
Sayfa 214
Saygı duyulacak bir kadın. Kocası savaşta kaybolmuş, kendisi de tutuklanıp cehennemin kapılarına kadar gitmiş. Bu öylesine söylenmiş bir söz değil. O kapıların ardında gerçek bir ateş yanıyormuş, insan bedenleri yakmak için gene insanlar tarafından yakılmış bir ateş.
Sayfa 213
İster sıradan ister özel olsun, önemi yok, yazmayan kişi yitik insandır, iz bırakmadan gelip geçer.
Sayfa 206
"Bugün bir mektup aldım. Resmi bir mektup. Masanın üzerinde, okuyabilirsiniz. Thomas'ın itibarının iade edildiğini, masum olduğunu bildiriyor. Onun suçsuzluğundan hiç kuşkulanmadım. Onlar yazmışlar: 'Kocanız suçsuzdu, onu yanlışlıkla öldürdük. Yanlışlıkla çok sayıda insan öldürdük, ama şimdi, herşey düzeldi, özür diliyor ve böyle yanlışlıkların bir daha tekrarlanmayacağını bildiriyoruz.' Onlar öldürüyor, onlar özür diliyor. Ama Thomas öldü. Thomas'ı canlandırabilirler mi onlar? Saçlarımın bir gecede ağardığı, aklımı kaçırdığım o geceyi silebilirler mi onlar?
Sayfa 198
Bu halk çoktan ödedi geçmişin ve geleceğin cezasını.
Sayfa 150