Leyla Bişkin
@Bookley
Kitaplarını çocukları gibi seven
Yaşadığımız süre yıkık kalacağız. Her birimiz acilarimizla birlikte yürüyen, acılardan oluşmuş bir geçit töreninin başında giden davuluz...
Biz geçmişte kaldık. Bir öfke binlerce düş, bütün bunlar biziz... Bu toprak, bu kızıl bu toprak biziz, sel yılları, toz yılları, kuraklık yılları, hepsi de bizleriz. Biz yeniden baslayamayiz, eskiciye dertlerimizi, ahlarimizi sattık. Hepsini satin aldi ama daha içimizde duruyor.
Bugün bugünü, yarın yarını düşün.. 113
İnsan bir ava çıktı mı, avcı olur, güçlü olur. Avciyi kimse yenemez. Ama seni avladilar mi, is değişir. İnsana bir şeyler olur. Artık eski gücün kalmaz, belki yine zorlu olursun, ama güçlü olamazsın. Şimdi ben uzun zamandan beri avlanmis bir durumdayım. Artık ben avcı değilim. Avlanmis olmanın bir şeyi daha var : insanın aklına hep kötü şeyler gelir. Avladiğın zaman avladığın şeyi düşünmezsin üzülmezsin.
Yaşamayan insanlara cennet umudundan nasıl söz edilebilir?