Ema
@BooksdiEma
4 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
9/10
2024 3. kitabı
Henüz insanın iç dünyasını Stefan Zweig kadar iyi anlatabilen başka bir yazarla tanışmadım.
Amok okurken beni düşündüren birkaç önemli nokta vardı, özellikle insan ve egosu üzerine. Öncelikle, bir insanın kendi egosuyla iyi bir ilişkisi olmasının ne kadar önemli olduğunu fark ettim.
Doktorun kadına yardım etme isteğinin doktorluk görevi olduğunu düşünmüyorum; bu tamamen ilk karşılaşmalarında yaşananlara dayanıyordu. Belki de durumu değiştirmeye çalıştı ve kendini bir doktor olarak yardım etmesi gerektiğine inandırmak istedi, ama ben böyle olduğunu sanmıyorum.
Kadın ilk geldiğinde, doktorun egosunu net bir şekilde gözlemliyoruz. Yardım etmeye hevesli değildi; aksine, kadının ona yalvarmasını çaresizce bekliyordu. Eğer gerçekten yardımsever biri olsaydı, kadının isteğini hemen kabul ederdi. Ama hayır, bunu yapmadı. Aksine, kadının ona boyun eğmesini istedi. Bu gerçekleşmeyince, bu durum onu derinden etkiledi.
Bence kadının gururu, onu doktor için daha da çekici hale getirdi. Sonrasında yardım etme isteği saf bir merhametten değil, kadına duyduğu çekimden kaynaklanıyordu. Fakat kadın onu istemedi ve çekip gitti.
Doktor ise kadını yeniden görmek ve onun peşinden gitmek için yardım bahanesine sığındı. Fakat bence doktor, içindeki karmaşadan habersizdi. O bilmediği bir karmaşayı yatıştırmak adına, kadına yardım etme isteğini profesyonel bir sorumluluk gibi göstermeye çalıştı. Kendisine sürekli olarak bir doktor olarak görevini yaptığını, sadece yardım etmeye çalıştığını telkin ediyordu. Ancak gerçekte, bu davranışlarıyla yüzleşmek istemediği bir gerçekle baş etmeye çalışıyordu: Kadın tarafından arzu edilmiyordu. Bu soğuk gerçeği kabul etmek yerine, yaptığı her hareketi mesleki etikle gerekçelendirmeye çabalıyordu. Oysa derinlerde, bu yardım isteği, reddedilmenin acısını
8/10
2022 1. kitabı
Fikrimce "Şeker Portakalı," insanların yaşı ne olursa
olsun sevgi ve şefkate olan ihtiyaçlarını vurgulayan dokunaklı bir eser.
İster büyük bir aileye sahip bir çocuk olun, ister yaşlılığa adım atmış biri. Bu durum, aslında farkında olmadan hepimizi zayıf ve savunmasız hale getirir. Yakınlarımızın sevgisi ve şefkatiyle hayata tutunabiliriz; ancak onların sevgisizliğiyle derin bir şekilde yaralanabiliriz. Kitapta Zeze'nin vurguladığı gibi, aslında birine karşı kullanabileceğiniz en güçlü silah sevgisizliktir. Birini yok etmek istesek, onu sevmemeyi seçebiliriz ve böylece onu kalbimizde öldürür, hayatımızdan tamamen sileriz. Artık bizim için kimse olmazlar.
