Vanessa
@Bookwings
Reklam
İnsan ailesinden görmediği ne varsa yabancılarda ararmış. Sevgi, şefkat, saygı... Ve her neyin yokluğunu çektiyse karşısına çıkan insan, onu ailesinin eksik bıraktığı yerinden yaralarmış.
Ölenlerin ardından üzülmüş gibi yapıp birkaç gün vicdanlarını rahatlatıyor, sonra eskiye dönüyorlardı.
Kelimeler böyleydi işte. Bazı kelimeler vardı ki başını döndürür, aşkla bağlardı insanı kendine. Ve bazıları vardı ki kurşundan daha ağır, bıçaktan daha keskin olurdu. Karşındakini yaralar, belki de öldürürdü yavaş yavaş.
Dış görünüşü herkes severdi. Bir insanın kalbiyle ve aklının derinliğiyle pek az insan ilgilenirdi.
Reklam