Siher
@Borgesvari
Hiçbir yerden
137 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İyi kitap bulmak daha da zor…..
Amerikan edebiyatı ile aramı bir türlü düzeltemiyorum. Kitapta on öykü var, hepsini eee yani eee diye okudum. Ne duygu durumumu etkiledi ne de edebi anlamda bir şey kattı. Bonnnnboş bir okumaydı bonboş.
İnceleme olarak Tolstoy’un kendi yorumunu bırakıyorum….
“Aile Mutluluğu'ma ne yaptım ben! Ancak şimdi burada, taşrada kendimi toplayıp bana yollanan, ikinci bölüme ait provaları okudum ve onun ne utanç verici bir saçmalık, nasıl bir yüz karası olduğunu gördüm, yalnızca bir yazar için değil, bir insan için de. Berbat bir eser bu. (...) Yazar ve insan olarak bittim ben. Buna kuşku yok. Ilk bölüm daha da kötü olduğu için buna hiç kuşku yok. (...) Tek bir yaşayan söz yok bunda. Hele düşüncenin çirkinliğinden kaynaklanan dilin çirkinliği, korkunç."
Edebiyatın gücü ve güçsüzlüğü üzerine bir keşif, diye tanımlanmış premio strega europeo jürisi tarafından. Tecavüz anlatılması zor, sert ve ağır bir yük. Okunması da öyle oldu.
Çocukken yıllarca maruz kalınmış istismarı anlatmak, anlamlandırmak, sessiz kalmamak için...
James Hetfield says: zaten ben de filmini izlemiştim :p
Metallica'nın One parçasının ilham kaynağı olarak dikkatimi çeken savaş karşıtı, antimilitarist bir kurgu.
Kolunu bacağını, yüzünü işitme yeteneğini kaybetmiş yoksul bir askerin bilincinden bize, ölümün değil yaşamın kutsal olması gerektiği üzerine bir çığlık belki de...
10. bölümün 99-106 arasındaki sayfaları ise tekrar dönüp okuduğum, üzerine tartışmaya değer kısmıydı. O kısımları uzun uzun alıntı girmek istemedim :(
Türü içinde değerli bir konumu olsa da, etkilenerek okudum diyemem. Zaten en sevdiğim Metallica parçası hiçbir zaman One olmadı... Sad but true!
Psikedelik mi Çokça.
Bu sene okuduğum en iyi öykü kitabıydı.
Tam da bu dönemde izlediğim Lanthimos'un Kinds of Kindness'la benzerliği hoş bir tesadüf oldu.
Benzer saykoluklar, rahatsız edici bir absürdlük ve grotesk bir atmosfer.
Evet BAYILDIM!