Ben iyiyim,sen memleketten haber ver hala öldürüyorlarmı esmer yüzlü çocukları.
Eşkiya diye..
Reklam
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, bırakamam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim.
Adını bilmediğim birşey.Belki bir çelişki, belki de sadece bi ihtimal..
Ya da tamamen imkansızlık...
Fakat susmuyor içimde ki o sokak boyu çığlık..
Geçmiyor gözyaşından arda kalan hıçkırık..
Adını bilmediğim bir şey bu... Umudun kıyısız tarafı, gecenin sabahı ve günün ilk sigarası... Adı yok, yarım kalan bi konuşma bu..."
Kaybolsam yine ben çıkarım kendimi aramaya.üzülsem kendi ruhumda buluyorum teselliyi kaçıp gitsem yine kendime dönerim hayatın bana öğrettiği en mühim ders,kendimden başka kimsenin beni bu kadar sevmiyeceği.
Hayata küser kendimle barışırım.ben sahiden iyi ki varım...