Burcu Özcan
@Bozcan_
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Ancak yine doğası gereği son derece esnek ve her bir çocuğa parmak izi kadar farklı bir birey olarak bakması gereken okul niçin tek tipleştirmeye çalışır?”
“Unutmayalım, çocuk özümüzün özüdür. İnsanın özü, özüne hiç yük olur mu? Oldu diyelim, bu yük çekilmeye değmez mi? Bence değer.”
Hayatta hep yaşadığımız anlarla, attığımız adımlarla, aldığımız kararlarla varoluruz. Aldığımız her yeni bir karar ise bize yeni bir hayatın yol haritasını açar.
Peki, hiç aldığımız yeni bir kararla önümüze serilen haritadan memnun olmadığımız, “Keşke şunu yapsaydım, bu doğru karar değildi.”dediğimiz anlar olmadı mı? Muhtemelen her gün bu anı yeniden yaşadık.
Gece Yarısı Kütüphanesi tam da bunu sunuyor bizlere: Geriye dönme, pişman olduğun kararı değiştirme fırsatı. Hem de doğru olan kararı, yaşamak istediğin hayatı bulana kadar. Nora da tam ölmeye karar verdiği aşamada karşılaşıyor hep iyiliği dokunan Bayan Elm ve ona sunulan deneyim fırsatlarıyla. İşte o zaman başlıyor yaşam ile ölüm arasındaki kütüphanede gerçekten ölmek isteyip istemediği.
Her bir deneyimde sonunda ne olacağını merak edip kitabın son sayfasını açıp okumamak için sabırsızlanacağınız bir okuma keyfi dileğiyle …
