Yaptığı ibadetlerden haz ve tad almamak, nefsin bir ayıbıdır. Bunun nedeni kişinin yaptığı ibadete riyâ karıştırması ve bu yüzden ibadeti tam bir bağlılık duygusu içinde yerine getirememesidir veya sünnetlerden birini terk etmesidir.
Şeytanın tuzaklarından biri de kötülüklere bulaşmaması için insana sürekli cami, tekke, zaviye veya türbelerde kalmasını emreder; böylece insanları oralara hapseder ve dışarıya çıkmasını engeller. Burada şeytanın gizli bir hedefi bulunmaktadır. Bu hedef, kişinin başkalarını küçük görmesini ve kendini beğenmesini sağlamaktır.
İmam Ahmed’e: “Bin dinarı olan bir adam zahid olabilir mi?” diye soruldu. İmam Ahmed: “Evet ama bir şartla. Arttığı zaman sevinmeyecek, eksildiği zaman da üzülmeyecek” diye cevap verdi. Dolayısı ile zühd, dünya sevgisini kalpten çıkarıp atmaktır, yoksa ellerin dünya ile uğraşmaması değil.