Dönemediğimiz yer biziz. Bir eve, bir şehre, bir insana dönmek mümkündür ama tüm bunlara o zaman olduğunuz insan olarak dönmek zordur. Öykülerin temelinde yatan hüzün de bu.
"Kitaptaki her öykü benim için yokuş tırmanmak gibiydi. Büyük çoğunluğu başlarken düşündüğüm gibi bitmedi. Yakınlaştıkça, tırmandıkça değişti. Hepsinin aynı dili kullandığı muhakkak ama her biri ayrı bir aksanla yazıldı. Bu yüzden yokuş aynı olsa da aksanı farklı..."