"Gidin" dedi Ahmed Yesevi, "Gidin İbrahim'e kıyanı bulun."
Gözlerini hiddet bürüdü dervişlerin. Kimi elleri kılıçlarına gitti. Zira Şeyhin 'Bulun öldürün demesini bekliyorlar.
Devam etti Ahmed Yesevi :
"Ben ömrümde en fazla iki şeyi sevdim. Biri oğlum İbrahim diğeri Yörük kıratım" dedi. Gidin bulun İbrahime kıyanı. Ona deyin ki, yörük kıratımı ona hediye ettim. "
Bu son sözü işiten taş olsa ağlardı. Ve öyle oldu...
Bazıları ihtiyar doğar. Onlara çelik çomak oynamak yoktur, onlara beyhude oyalanmak yoktur; manayı duymak, ışığı yaymak, ateşe atılmak, susuzlara sâki olmak sonra o susuzluğun içinde dahi kavrulmak...