Kitabı bir paylasimda görmüştüm. Dikkatimi çekti. Hem bilgi akabinde yazarın kendi iç alemi olması bakımından işleniş açısından farklı olmuş. Ama ikinci bölüm daha çok olsaydı keşkeee de dedim. Lakin ilk giriş yazisi, özgeçmiş , ithaf kitabın zaten diğerlerinden farkını ortaya koyuyor. İkinci bölümde ki Nasrettin Hoca'nin eşeği ile modern taşıtlar mukayesesi çok hoşuma gitti. Kitabın kapanış yazisi da bitiş cümlesi de eseri mutlulukla kapağının kapatılmasına sebep oluyor. Okuyan pişman olmaz bahtiyar olur :)