Kitabın ilk sayfalarında olayları anlamakta zorluk yaşadım ancak kitap ilerledikçe olay akışını kavrayabildim. Ve kitabın sonları aceleyle yazılmış gibi özellikle son sayfa çabucak yazılıp bitirilmiş gibi. Kitapta Esme'nin daima ikinci plana atılmış bir çocuk olarak büyütüldüğünü görüyorsunuz.
Asıl hasta olanın Esme değil onun ailesi olduğunu düşünüyorum. Kimse Esme'yi anlamaya çalışmamış; Esme, ailesinden gereken desteği görememiş.
Genel olarak kitabı beğendim, kurgu çok iyi. Alternatif olarak alınıp çabucak bitirilebilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Hayatta garip dönüm noktaları olabilir. Raslantı demiyor Esme, o sözcükten nefret ediyor. Ama bazen görünmeyen bir şey, bir çeşit itki, bir çeşit güç çatışması, olayların sıralamasında bir kayma olması gerektiğini düşünüyor.