nofa
@Bukleee
ruhun, kaç amin eder?
Kartallar uçar mı bir harâbeden
Köprülerden benim yarim geçer mi
Sen neden bu kadar güzelsin, bilmem
Taşırsın yeryüzüne ebedi tohumları
Ben ise kuruyacak bir suyun mahkûmuyum
Avuçlayıp öpüyorum kumları
Bir kara delikten bakarken hayat
Meydan okuyanlar kim bu serâba
Söyle bana hindiba
Sen nasıl bu kadar ceylan koşması
Sen nasıl bu kadar yollar aşması
Sen nasıl bu kadar güneşe meftun
Sen nasıl bu kadar sahra çeşmesi
Ben rüzgâr değilim, dokunmam çiçeklere
Ben kara parmaklı insan değilim
Kirpik uçlarımdan kayar yıldızlar
Bilemezsin, hayal akşamlarında
Renklerini kuşatan
Damıtılmış gözyaşıdır ömrümün
Ben boşluğa üfleyen cellat değilim
Karayele verdim ayaklarımı
Söyle bana eceli kim tutar perçeminden
Hangi ölü bilmez nereye gittiğini
Sen miydin o mehpâre, o memnu, o dilruba
Söyle bana hindiba
Sen nasıl bu kadar bulut gülmesi
LEYLA'YA MEKTUP:
Ben senin kapitalist piyasa koşullarına teslim olmana üzülürüm Leyla,
“Böyle gelmiş böyle gider” demene üzülürüm,
Emek hırsızlığı ile servetine servet katanlara tav olmana üzülürüm.
Ben senin haksızlıklar karşısında kozmetik tutkuna üzülürüm Leyla,
Alnı secdeden kalkmayan adamların döktüğü kana ortak olmana üzülürüm,
Ekran karşısında her dizide başrol konforuna üzülürüm.
Ben senin cinayetleri kategorize etmene üzülürüm Leyla,
Gökyüzünün ötekisi yok ki Leyla, acının ötekisi olsun,
Çocuk Gazze'de de çocuktur, Cizre'de de Leyla…
Ben senin kendi zalimini kendi elinle seçmene üzülürüm Leyla,
Kanlı elleri tutanları kendinden olunca aklamana üzülürüm,
Toprağa savaş eken beyazların ülkesine tutkuna üzülürüm.
Ben senin çok katlı beton aşkına üzülürüm Leyla,
Taşın bir hafızası olduğunu,
Toprağın kokusunu,