Gizlenilecek gerçek bir gölgelik, saklanılacak kuytu bir yer yok artık, acıya teslim olup derim üzerimde iz bırakmadan sessizce ağlamak için. Her gözyaşımın genç ve pürüzsüz de olsa yüzümde derin bir iz bıraktığını açıkça gördüm. Her gözyaşı yaşamın parçalanışı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Ona, yalnızca gözlerin sözcüsü olmayan, sıkıntılı ve donakaldılar tüm duyumların asılı olduğu bir bakışla baktığı bedene dokunmak, onu esir alıp ruhuyla birlikte götürmek isteyen gözlerle bakıyordum.”
Sık sık, “Uçmak için kanatlarım varken niye yürümek için ayaklar isteyeyim ki?” demiş, hatta bunu yazmışımdır. İşte, umutsuzluğun kardeşi bir yanılgı. Artık ne kanadım ne de ayaklarım var.