Ölümle aramızda bir engel yok. Eskilerin dediği gibi, "İnsanı ölümden ancak eceli korur." Bize düşen de vademiz dolmadan, nefes sayımız bitmeden hayatımızı hakikatler doğrultusunda yaşamak, bu çizgiden sapmamaktır. Bu, aile kurarken de böyledir.
Sair hatalar silinir, düzeltilir, telafi edilir, bu mümkündür. Fakat yanlış kişiyle, yanlış amaçla, yasak savmak için, desinler diye yapılan bir evlilik hüsranla sonuçlanır. Çünkü genel kaidedi: Hissî ve nefsâni işlerin sonu zarar ziyandır. İzdivaç da hissî ve nefsani davranmaya fevkalade açıktır.
Bir insanın içinde gürültü varsa bu şu demektir: Kalpte iman vardır, nefis küfür inadındadır; ikisi çatışır. Peki, bu savaş ne zamana kadar sürer? Ölene kadar...