BG Ç
@Bulutummsu
4 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Bir yere koymuşlar beni sanki ben bile bilmiyorum ben neyim, neredeyim. Duruyorum, çekip gitsem kimse görmeyecek. Dursam ne için kim için! Allahtan şu gökteki yıldızlar var parıl parıl parlayan, baktıkça onlara bir sakinlik çöküyor göğsüme susuyorum sonra.
Reklam
Yanlış duran bir kimsenin yaptığı herhangi bir eylem yanlış olmaya mahkumdur. Hedefe ulaşamadıktan sonra kimse gittiğiniz yola harcadığınız emeğe bakmaz. Nerede durduğun ve etrafında kim olduğu bu kadar mühim bir meseledir.
Dünyanın en zor hissi; ait olmadığın bir yerde bulunma zorunluluğudur demiş Dostoyevski. Okuduğum an içimde bir his belirdi anlaşılmak. Bence dünyada ki en güzel histe bu. Anlaşılmak. Evet ait olamamak ve orda bulunmak dayanılması çok güç bir his ama bence bundan daha zor olan anlaşılmamak. Anlattığında karşındaki seni anlıyorsa sana destek oluyorsa ne his olursa olsun göğsün hafifliyor fakat ne kadar anlatırsan anlat karşındaki seni anlamıyorsa o zor hissin yanina birde yerleşen umutsuzluk, mutsuzluk tükenmişlik, çaresizlik oluyor...