"İyi evlat" olmak boyun eğmek anlamına geliyorsa eğer ve biz anne babaya boyun eğmeyi güzel bir şey olarak içselleştiriyorsak hayatta başka alanlarda da tahmin edemediğimiz şekilde eyleme geçememe,erteleme gibi sorunlar yaşıyoruz.
Bağlılık bize anne babamızın haklı bizim haksız olduğumuzun öğretilmesi ile bize onlardan ayrı bağımsız bir birey olduğumuz gerçeğinin bağlanma döneminde yeterince hissettirilmemesi ile ilgilidir. irademizin bizim elimizde olduğu duygusu bize en baştan itibaren hissettirilebilirse merkezi zaten olduğu yerde içimizde hissedebiliriz.
Sorun hiçbir zaman çocukta değil, sorun düzende kültürde. bizim o düzen ve kültürü sorgulanamaz şeylermiş gibi içselleştirmemizde ve sonra sadece çocuklara değil başkalarına dayatmakta sorun görmememizde.
Ebeveynimizin onayını alamamamız bizi en çok etkilemiş şeyse büyüdüğümüzde de kendimizi bize onay vermeyen kimselerle ilişki halinde buluyoruz tekrar tekrar. bize onay vermeyen sevgili, bize onay vermeyen arkadaş, bizi onay vermeyen patron... kişiler değişiyor olaylar değişiyor fakat iç hikaye değişmiyor. bu kişiler bizi onay vermedikçe biz onlara bağlanıyoruz çünkü onlardan onay almamız halinde sanki vakti ile bize onay vermemiş ebeveynin onayını alacakmış gibi hissediyoruz. diğer yandan durumun tekrarlanmasını yaratan da bizim ona ihtiyacımız. biz başkalarının onayına ihtiyaç duydukça onlar bunu seziyor ve bizi bize onay vermemek yoluyla kontrol altında tutuyor yani manipüle ediyorlar.