Helin
@Bunebexhell
Halktan söz edildiğinde üzülerek, kendime bir güvensizlik duyarak, benim bu konuda bu insanların düşündükleri gibi düşünemeyeceğimi hissediyordum. Onlar için halk; mantığın, ruh güzelliğinin, temiz yürekliliğin, neredeyse tanrısallığın ta kendisiydi; halk her türlü güzelliğin, adaletin, yüce dürüstlüğün özünü içinde bulunduruyordu. Oysa ben böyle bir halk görmemiştim. Marangozlar, hamallar, taş ustaları tanımıştım ben; Yakov'u, Osip'i, Grigori'yi tanımıştım, oysa burada bambaşka bir halktan söz ediliyordu; kendilerini o halktan aşağıda bir yerlere koyuyorlardı, onun iradesine bağlı olduklarını söylüyorlardı. Bana öyle geliyordu ki, asıl bu insanlardaydı ve onların içinde yanmaktaydı düşüncenin güzelliği de, gücü de... Hayata insan sevgisinin içten iradesi ve yeni bazı yasalara göre onu yaratmanın özgürlüğü de...
Reklam
" eleştiri hakkı " üzerine nutuk çekti bana .
"Eleştiri yapmak hakkına sahip olabilmesi için kişinin herhangi bir gerçeğe inanması gerekir," diyerek, "siz neye inanıyorsunuz?" diye sordu.
tanıdığım birçok insan gibi, kendi isteğiyle ayrıldı hayattan!
Nikolay; bana, kadınların genelde erkeklere oranla daha sinirli olduklarını, bunun onların doğasında olduğunu, İsviçreli olsa gerek, önemli bir bilimadamının bunu kanıtladığını anlatmaya başladı. İngiliz John Stuart Mill de bu konuda bir şeyler söylemişti.
Yoldaşlar, şimdi acaba şu bizim hayatımızın mânası nedir? Ona şöyle bir bakalım: hayatımız sefil, zahmetli ve kısadır. Doğuyoruz, canımız çıkmayacak kadar bize yiyecek veriyorlar, aramızda kuvvetli olanları gücünün son haddine, nefesi tükeninceye kadar zorla çalıştırıyorlar; ve artık çalışamıyacağımız an gelip çatınca korkunç bir vahşetle bizi boğazlıyorlar. İngiltere'de hiçbir hayvan bir yaşına bastığı andan itibaren boş vaktin ve saadetin ne olduğunu bilmez. İngiltere'de hiçbir hayvan hür değildir. Bir hayvanın hayatı sefalet ve esaretten ibarettir: bu açık bir hakikattir.
Reklam