Güneş toprağa düşen en sessiz tebessümdür,
Bir ışık sızar içime, umut mudur hüzün mü?
Rüzgar bile aldanır estiği yönü unutur
Uzaktaki o ışık hayal midir huzur mu?
Toprağın kokusu gelir uzakdan,yeni bir başlangıç gibi
Minik serçenin çığlığı, umutsuz bir ders gibi.
Sıcak esinti vurur berideki yaprağa,
O poyrazın kalbi umut ışığı gibi.
Gök yeniden mavi,içimde nefes gibi
Her dal bir sır saklar, rüzgârla fısıldar,
Toprak ve güneş buluşur ruhuma ışık saçar.
Minik serçe ne der bilmem ama,
Uzakda ki umut beni poyrazla selamlar.
Nasıl🤗