Ya onunla ilgilenecekmişim ya da beni ısırırmış. 2.5 yıl önce eşime de aynı şeyi ben yapardım. Önce rahatça okusun diye bol köpüklü Türk kahvesini yapardım. Okumasını uzun sürünce de yanına gidip mızmızlanırdım. Bazen benim okumam uzun sürerdi. " Seni okumaya nasıl alıştırdım ama. Çocuklarımız da bize bakıp severek kitap okuyacaklar." derdi. Şimdi eşim ait olduğu yerde, çocuk da nasip olmadı haliyle. Ben kitabı bırakmadım ama sensiz çok zor be CANIMM...