''Çünkü acı her zaman diğer mutlulukların yakınındaydı; şüphelerle,, hatta aşkının ölçüsüzlüğüyle işkence etmeye hazırdı. Oysa bu sefer ki, etrafını çeviren şeylerin tam anlamıyla ahenk içinde olduğu yalın bir mutluluktu; hiçbir şey istemeyen, yalnızca kabullenen, yalnızca nefes alan, yalnızca var olan bir mutluluktu.''
''Ölümsüz kişiler hala hayattaymış gibi gelir insana, değil mi? sanki buradalarmış, her an odaya girebilirlermiş gibi... ve insan onların öldüklerini unutur. Aslında onların ölmediğini gayet iyi biliriz, şu an sizinle benim olduğum kadar bile ölü değillerdir.''
''Çünkü biz insanlar böyleyizdir. Önemli konularda nazik, düşünceli hatta merhametli, planlarımızı yaparken cesur ve atılganızdır, ancak başkası söz konusuysa, o kişinin yardımımıza muhtaç olduğunu bilsek bile aramızda ki o ince çizgiyi aşmaya karar vermekte güçlük çekeriz, cesaretimiz kırılır, aciz kalırız. Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu.''