Milyon kere ölmüşüm ben
inanıp bekleyerek.
Odanın birinde tavandaki çatlaklara bakarak,
telefon bekleyerek, bir mektup, bir kapı çalışı, bir ses, bir nefes.
annem benim için mutfaktan gelen tabak çanak sesleridir; mutfaktaki su sesi, pencereyi açma sesi, namaz kılarken duyulan fısıltı sesidir. annem biraz da ev sesleri. ve annem merhametin hâlâ var olduğunu gösteren kişidir.
- kaç ay önceydi bilmiyorum ama bir 'nasılsın'a sığdı bütün özlemler,
şimdi ben yokum herkes etrafında sevdiğim o mukaddes duygunun .. bugün çocukluk arkadaşıma 'o kadar mı kötüyüm' dedim, 'gözden uzak olan gönülden de oluyor' üzülme dedi,hakikatli ama kabullenmesi ne de zor...