biz kör bir bağnazlıkla kibirli bir saldırganlık arasında sıkışıp kalmışsak…
korunmasız bir çocuk gibi, namluya sürülen kurşunun ha şimdi ha sonra tetiklenenmesini bekliyorsak,
dünya kansız değişmiyorsa ve değiştiğinde de kanaması bir türlü dinmek bilmiyorsa, hâlâ iyilerin nihai zaferinden ümitvar olabilir miyiz?