Götürüldüğüm sırada Akhilleus ağladı. O ağladı,ben ağlamadım. Şimdi, seneler sonra, artık bunların hiçbirinin önemi kalmamışken bundan hâlâ gurur duyuyorum.
Ama o gece ağladım.
Yüce Akhilleus. Zeki Akhilleus,ışıl ışıl,tanrılara benzeyen Akhilleus... Övgü dolu sıfatlar nasıl da üst üste yığılıyor.Biz ondan bahsederken bu isimlerin hiçbirini kullanmazdık. "Kasap" derdik biz ona.