Bazen sadece kimyasallarla ilgili yaşamak.
Yaşamak günü geçirmekle ilgili.
İnsanlar arasında ortak anlam diye bir şey yok. Her şeyy biricik ve kendi zihninin eseri(ymiş).
Açıkça söylenmemiş her sözü bilmem kaç davranıştan çıkardığın anlama yanlış bağlamak mümkün. İnsan zekasına güvenmemeli.İnsan kendisine güvenmemeli. İnsan yalnızca Allaha güvenmeli. Allah bana yeter. O ne güzel vekildir demeli.
İnsan gözlerine güvenmemeli, insan hislerine de güvenmemeli. Kalbine de. Öyle bir güvensiz dünya burası. Sanmak üzerine kurulu imgelerle dolu.
Tek gerçek kaderine rıza göstermek. Allahın rızasını dilemek ve onun rızasını dilerken kendi kaderine rıza göstermek. İşte en büyük dualardan biri bu.
Açıkçası insanlar diğer insanlarla aralarında karşılıklılık arz edebilen bağımlılık ağında, kendilerinin kuşaklararası zincirdeki sınırlı bir uzuv, meşaleyi ileri doğru taşıyarak sonuçta başkalarına ulaştıran bir takım koşucusu olduklarını güçlükle ve nadiren görebiliyorlar