Bazen, ihtimaller arasında bocaladığımızda, hayatın akışı yerimize karar verebiliyor. Öyle gösterişli ve herkesi kendine baktıran bir biçimde yapmıyor üstelik bunu. İlk bakışta önemsiz gibi görünen seçeneklerden birini işaretliyoruz ve geri kalanı, yaşam mekaniğinin gizli ve işleyişiyle, kendiliğinden oluveriyor.
Arkadaşı kaybetme riski her zaman vardı. Ona her şeyi yapamazdım. Hep bir sınır olurdu. Arkadaşların ilk günlerinde bu sınır kendiliğinden çizili verirdi. Bütün sululukları ve eşek şakalarının yanında durur, insan ayağını denk almaya zorlardı. Evdekilerle böyle değildi ama. Onlar her zaman oradaydı. Ölmedikçe ya da delirmedikçe seninle olur bir yere gitmezlerdi. İstesen de, istemesen de.