Büşra Tozoğlu
@BusraTozoglu
O millet, şu coğrafya, öbür ülke, diğer kavim…İnsanın yaratıldığı günden bu yana sadece iki millet vardı aslında.Çünkü insanın bir yanı melekse öbür yanı şeytandı.Yarısı Habil’se öbür yarısı Kabil’di.Bir yanı suysa bir yanı ateşti.Güldü, dikendi, acıydı, şerbetti.İhtişamdı, sefaletti.
Kimse etmiyordu insanın kendine ettiğini.Gafil, “Daha yok mu?” diyordu, kana susuyordu.Oysa çamuru suyla karılmıştı iki dirhemlik cesedin.
“Şu dünyanın yüzünde tek kişi bile seni gerçekten anlayarak dinlese yeter.”
“Dünyanın ortasında durdum, herkes sarhoştu. Bu insanlar için yas tuttum.Çünkü kalpleri katılaşmıştı.”
“Hasmında kınadığın ne varsa onun içinde saplanıp kalmışsın.”