BüşraM
@Busra_Mm
33 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Avrupalılar tarafından işgal edilen ülkelerde, sömürge yöneticileri geleneksel sistemlerden desteğini çekerek sömürge yönetimi için katip ve teknisyen yetiştirmeyi amaçlayan modern ve genellikle vasat sistemlere yönelmişlerdi. Ülkeden ülkeye farklılıklar gösterse de geleneksel eğitim sistemlerini yıkan veya marjinalleştiren birçok etken bir araya gelmişti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kimi zaman sürtüşmeler yaşansa da alimler diğer mezhep alimlerinin İslami meşruiyetini nadiren sorgulama konusu ettiler.Mezhep kavramı bile bu hoşgörüyü ifade eder. “Yola çıkmak” anlamındaki kökten gelen bir yer ismidir mezhep ve dolayısı ile “yaklaşım”, “yöntem” ya da “ilerleme şekli” anlamına gelir. Daha aşağılayıcı bir çağrışım taşıyan “hizip” sözcüğünü kullanmamışlardır. Süregiden bir fikir ayrılığını olumlama tavrı, daha sonradan İslami ilim ve düşüncenin diğer alanlarında da tercih edildi.
Orta Çağ’da yaşayan Müslümanlar, bizim ancak tek bir versiyonu olabileceğini düşündüğümüz şeylerin eşit oranda otorite sahibi çeşitlemeleri olabileceğini kabul etmekten memnundu: İslam hukuku, Pegamberin sözlerinin güvenilir derlemeleri, hatta gerçekliğin yapısına dair açıklamalar.
İbn Arabi’nin esas düşüncesi, yeterince basit bir şekilde ifade edilebilir: Evren, Allah’ın kendisini, yine kendisine tezahür ettirmesidir. Dolayısıyla evrendeki her varlık, Allah’ın bir veçhesinin dışa vurumudur. Allah’ın nihai özü, gizli ve bililemezdir ama O, kendini çeşitli şekillerde ve çeşitli düzlemlerde açıkça gösterir.
Filozofların Tanrısı,tinsel yaşam gücünden yoksundu. Kur’an’daki Allah, başka her ne olursa olsun İbn Arabi’nin doğru biçimde anladığı gibi O -kudretli ve hayranlık uyandırıcı,insan kavrayışının ötesine geçen aydınlık ve karanlık perdeleriyle gizlenmiş olması anlamında- hem aşkındı- insanoğlunun en ufak tefek işlerine bile ziyadesiyle dahil olması anlamında- hem de içkindi. Platoncu sayı gizemciliğinin, varlığın ötesine geçen Bir’inden ve Aristotelesçi kürelerin hareket ettiricisinden peyda olan Farabici filozofların Tanrısı, Kur’an’ın o merhamet sahibi ve dehşet verici ölçüde belirsiz ve her yerde hazır ve nazır bulunan Allah’ı ile özdeşleştirilemeyecek kadar soyut ve insanlık dışı bir varlıktı.