Ve birden buradan, ondan, onun bu melek gözlerinden, bu peri sesinden uzak kalınca, nasıl çocuğunu gömmüş anneler gibi yanar bir yürekle kalacağını hissederek, bir derin sızı duydu ve pişman olarak yüreğinin içinden. ”Ah kal deseler…”
“İnsan gariptir, nasıl birbirine alışıyor” diyordu.