Züleyha. Yusuf'a bir mektup yazmaya oturunca,
-"Yusuf .. " diye başladı. Durdu.
-"Yusuf .. " diye bitirdi.
Gördü ki hitaptan öteye geçemedi. Ve Züleyha 'nın lügatinde Yusuf'tan öte sözcük yoktu.
Ahmet Arif demiş ki;
"Çiçek gibi insanların kalbini kırdınız, umutlarını yok ettiniz, bahçeleriniz bahar görmesin..."
Ve Neşet Ertaş eklemiş;
"İncinmiş olanın ahı, nereye gitse bulur sahibini..."
Ne kadar garip, bir zamanlar bize kötü gelen, bizi kızdıran olaylar bile birer anıya dönüşünce bütün kötülüğünü kaybediyor. Sanki geçmişin hayalinde bir çekicilik, sevimlilik kazanıyor..