"Baba.."diye fısıldadım.Ve ilk kez dudaklarımdan özgürce çıktı bu söz.
Alnımı alnına yaslayıp, "Baba..Ben geldim...Oğlun geldi.."dedim.
Duymadı,hissetmedi dokunuşumu,tenine değen bir damla gözyaşımı.
Karşısını aldığı insanın gözlerinin içine baktıklarında geçmişlerine hatta gönlünden kim için ne geçirmişse onu bile söylerler.Kim kime aşık olmuş,kimin gönlünden kim hangi niyetle geçmiş, hatta hırsızlık etmiş,adam öldürmüş, hakkınızda ne geliyorsa hepinizin gözleri önünde okurlar.
Gel gör ki uğruna yurdumu terk ettiğim kızdan ziyade,evimize teli duvağı ile gelen kadın var ya,işte ben onu unutamadığımı ve eşi menendi bulunmaz bir hayat arkadaşı olduğunu,yolların dönülmez olduğunu anladım...
Bildim ki beni ben yapan asıl oymuş;babamın bana istemediği gönül verdiğim kız değil...