Büşra Bindebir

Büşra Bindebir
@Busrabindebir
Düşünebildiğim her yer şehrim
3 Mart
5 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Saatlerce boş boş konuşalım sen anlat konuş ben seni izleyeyim. Yüzünün her kıvrımını. Gülümserken dudaklarının kıvrımını. Durup düşünmeni. İç çekişini. Sonra gözlerimin içine bakıp “öyle işte” demeni. Ben içimde sana romanlar yazarken. Sadece gülümseyerek cevap veririm sana.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sabahın erken saatlerinde caddeye çıkıp soğuk rüzgarı tenimde hissederek yürümeye devam ettim. Caddede sadece sokak köpekleri ve börekçiler uyanmıştı. İnsanlık uyanmayı bekliyordu hala.
Kendime ait notlar
‪Bir tek kişi için tüm insanlığı cezalandırıyordu. Kendisini de hesaba kattığının farkında değildi. Yazık, şimdi tüm insanlık için mi yoksa kendisi için mi üzüleceğiz. ‬
Kendime ait yazılar
Salgın bir hastalık gibi aynı tedavi edilemeyen salgın bir hastalık gibi, düşünce. Bu bir kısır döngü yaşayıp gidiyoruz. Bu kısır döngüye çomak sokmak isteyenler ölüyor. Bu döngü yapışıp kalmış insanoğluna, değiştirmeye kalksan ağır darbeler alıyorsun, aynı derisiz bir kemik gibi.
Kendime ait yazılar
Bana hangi insanoğlu acının tarifini yapabilir. Bu yaşanılası zorunlu dünyada hangi acı kalıcı ? Durup düşünmek çoğu zaman insanı yıpratıyor, durup düşünmek anı mahveden şeyler. Sahi bazen dünyada insanoğlu çoğu şeyi abartmıyor mu ? Bu küçük meseleleri kafasında dev haline getirip daha sonra o devi içinde taşımaktan yorulduğunu söyleyen de insanoğlu değil mi ? Çoğu zaman her şeye çok basit bakıp düşünmek insanı rahatlatıyor.