Çok fazla kırıldım. Evvela iyi niyetimden, sonra saflığımdan. Saf duygumdan. Ne kadar kırılmayı hak etmiyorsam, o kadar kırıldım. Ne kadar değer verdiysem, o kadar yıprandım.
Geçmişin izlerini alıp götürsün diye kime güvendiysem, bir daha kimseye güvenmemem gerektiğini öğretti bana. Hangi yaralı kalbe kapımı açtıysam, bir yara açıp kapattı geleceğe dair umut kapılarımı. Siyaha dair ne varsa biriktirdim kalbimin sızılarına.
İnsan iyi olmaktan yorulur mu hiç? İyi olup yalnızlığı gırtlağına kadar dolar mı bir insanın? Sahi iyiler neden yalnız?
Ne bir bıçağın en keskin izleri hep en temiz insanların sırtında?
Yüreğimde ne kadar ağrı varsa çektim sineme.
Mutlu ettikçe bizi kıranları, altın tepsiyle hüzün hediye edildi kanayan avuçlarıma.
Ben şimdi hangi bitişin başlangıcındayım?
Mutluluğa ne zaman koşacak olsam, hüzne takılıyor ayaklarım."🖤