Yalnızlık sadece bu çağa mahsus değil.Biraz derine içince insanın ne evladı, ne yari, ne eşi, ne dostu o yalnızlığo giderebiliyor, bunu anlıyorsunuz. İnsanın o muhteşem yalnızlığının içinde tek bir dostu var : O da Hâlik-ı Hakiki.
İnsanın murakabeye, iç gözleme daha çok zaman ayırması lazım belki. Bu hız medeniyetine uyum sağlamak, uyuşturucu işlevi görüyor sanki. ‘Kimse ölüme ve güneşe çıplak gözle bakamaz’ der François. Ölüme bakmak istemedikleri için uyuşturuculara yöneliyor bazıları belki de. Çok iş, çok hız, çok seyahat.. Kendini bu şekilde daha canlı hissedeceğini düşünüyor halbuki uyuşuyor aslında.