Söz, insanın kendini anlattığı hikâyedir. İş ise başkalarına bıraktığı iz. Birinin kim olduğunu anlamak için söylediklerine değil, neyi nasıl yaptığını izlemek gerekir. Muhabbet de böyledir; anlatılmaz, yaşanır. Dilden değil, gözden ve hâlden okunur.
