Günaydın Lüsyen,
Yüreğim nasıl yanıyor bilemezsin Kelimelere dökemiyorum
İçimdeki müdavim sancıyı
Her yanım üzülmüşlük kokuyor.
Şiir yazınca geçer sanıyorum ama Yazdığım her şiirin sonunda Bilmeden sana koşuyorum
Günaydın Lüsyen,
Bu sana yazdığım bilmem kaçıncı şiir İçimi sana döküşümün ertesi
Ve benimle acılarımı paylaşmanın
Üçüncü evresi
Günaydın Lüsyen,
Sen daha uyurken
Ben yine mısralar doğurdum sana
Sanki mecburmuşum gibi
Her uyandığımda
Biraz daha bulanıyorum kokuna
Ve günaydın Lüsyen,
Kahvaltın masada
Şiirlerin rafta
Ben ise
Bildiğin en ücra uzaklıkta
Belkide hatırlamadığın
Aciz bir yabancıyım sana.
Fatih ÖZTÜRKER