İnsanlar nasılda istemeden birbirlerine muhtaç oluyorlardı! Onları bir araya getiren kader miydi, yoksa bir içgüdü müydü? Belki de yalnız yorgunluk ve ümitsizlikti.
O zaman şunu anladım, Sonya: iktidar, ancak eğilip onu almak cesaretini gösterenlere verilir. Bir tek şey söz konusuydu burada: cesaret! Böylece, hiç kimsenin, hiçbir zaman düşünmediği bir şey geldi aklıma! Evet, hiç kimsenin! Ben... işte bu cesareti göstermek istedim ve... öldürdüm... Ben yalnızca cesaret göstermek istedim, Sonya, hepsi bu!
..bazı kişiler hakkında sağlıklı bir görüş sahibi olabilmemiz için önceden ilkin edinilmiş belli düşüncelerimizden ve çevremize , çevremizdeki insanlara aldığımız sıradan tavırdan kurtulmamız gerekir.